Fotoshoot in Abaye de Villers


Backstage locatie fotoshoot Mark de Roo

Een nieuwe foto, soms is het verhaal delen wel leuk om een stukje insight te geven.
Juist omdat dit verhaal gaat over een totaal niet perfecte shootdag

Het begon allemaal begin dit jaar. Minoek, die had deze locatie gezien op internet. Waarbij we dachten daar gaan we heen zodra het weer mag. Helaas heeft het nog een hele tijd moeten duren, maar afgelopen weekend was de dag dan toch echt daar.

Ik steek altijd een stuk aandacht in voorbereiding. Ben foto's gaan opzoeken om hoeken in te schatten. Ben gaan denken, welk karakter moet m'n licht daar gaan hebben.En welke beperkingen loop ik tegenaan. Een harde beperking was de hoeveelheid apparatuur die mee kon. Het aantal handjes voor deze shoot was beperkt. Daardoor kon er ook niet heel erg veel mee. Dus m'n concept en loadout werden daarop gebasseerd. De avond van tevoren ga ik dan toch kijken, als ik dingen anders inpak, zijn ze dan alsnog draagbaar. Tenslotte hebben al m'n grote tassen wieltjes. Op m'n wishlist stonden 2 flitsgeneratoren met statieven en de rookmachine. Met minimalisering van de rest paste het net, zodat het "draagbaar" was. Minoek deed de dag van tevoren een proef makeup, om zo het geheel met jurk en al te kunnen bekijken.

Dan denk je toch redelijk goed voorbereid op reis te gaan... Wat kan er nu nog gebeuren, dan dat je zomaar die foto maakt...
Fotografie is zo simpel toch als je spullen hebt??? (Een verwijt dat me nog wel eens om de oren wordt geklapt)

De zondag was vroeg opstaan. 0630 ging de wekker. Minoek propte een stukje brood erin, en ging gelijk aan de makeup. Ik deed nog wat laatste wijzigingen aan de loadout, en ging alles maar eens in de auto proppen.
Tegelijk dacht ik, het is wel Belgie... wie weet kan je alleen contant betalen daar... ik kon het niet vinden op de website. Shit geen contant meer in huis, ik loop even naar de geldautomaat tegenover. Doet het niet... Dan maar het risico. En daar hebben ze dat ook wel.

Toen was het tijd voor de trip, spullen in de auto, broodjes erbij, en gaan met die banaan. Het was niet druk op de weg, alles ging voorspoedig. Daar eenmaal aangekomen zagen we in de live locatie dat Rene een hele andere kant op reed. Snel kwamen we erachter dat Rene een heel andere kerk in z'n hoofd had.

Shit, wat nu, Rene zat zo uit de richting, die moest nog 50 minuten. Denkend in oplossingen besloten we dat Minoek en ik alvast op verkenning gingen. We hebben kaartjes gekocht (met pin) en zijn het complex in gegaan. Snel zagen we wat we wilden. We vonden door werkzaamheden zelfs nog een stopcontact waar we de rookmachine een zwengel mee konden geven. Na een tijdje toerist te zijn geweest zagen we dat Rene al dichtbij was, en besloten terug te gaan naar de auto.


overzicht in de kerk

Bij de auto zeg ik tegen Minoek, trek de jurk maar alvast aan. Op dat moment begon het te miezeren. Op zich niet zo erg, maargoed. Jammer dat het op je dak valt. Toen we aan dat idee gewend waren, en rene kwam aan rijden, voltrok zich plots een ware wolkbreuk. En niet een beetje, maar een echte. Snel alles in de auto, we denken, we gaan het wel uitzitten. Op de buien app zagen we dat het voorlopig nog niet voorbij was. Het zou nog tot 1530 blijven regenen. Het was op dat moment 1200!

Omdat we niet van opgeven weten, hebben we er in de auto het beste van gemaakt.
Filmpje, chipjes, koekjes, en cola... Net zolang totdat het droog werd. Wat eindelijk ook nog een keer gebeurde.
Toch, tijdens die bui, ik zit dan toch op hete kolen. Je hebt er veel voorbereiding in gestoken al dagen van tevoren, je hebt er een hele rit op zitten, je bent daar, je hebt het anderen al verteld. Ik wil gewoon presteren.
Tegelijk kwamen de eerste nieuwsberichten online dat in Belgie hele wegen onder water waren gelopen. Ik dacht, hoe komen we terug naar huis nu? Maar boeien, eerst fotograferen, de rest was latere zorg nu we zo ver gekomen waren.


Mark de Roo, Minoek van Es, Rene Leenders

Eenmaal droog, alles uit de auto, alles in gereedheid tot verplaatsen, opnieuw naar binnen, en op naar de spot waar we de foto wilde maken. Staat daar ineens een dansgroep. Shit... Wat nu? Dan maar een andere kant op om iets anders neer te zetten. Dit andere kreeg ik niet zo goed van de grond. Het was niet waar ik op rekende, en kreeg het niet naar wens. Ik had 2 verschillende camera's bij, en eentje (die mijn voorkeur heeft) had ik nog nooit op locatie gebruikt. Die camera geeft een heel ander contrast dan dat ik gewend ben. En ik kon er niet aan wennen dat ik niet dat voor elkaar kreeg qua contrast wat ik wilde. Daarnaast ging ook nog eens de zon volop schijnen, wat op een open spot toch wel moeilijkheden gaf met wat ik wilde. Na een tijdje binnensmonds Duits vloeken zag ik in de verte dat de dansgroep was verplaatst. Ons moment om voor het dagconcept te gaan!

Snel in de kerk heb ik m'n spullen opgesteld. Op dat moment was er ook niemand die we lastig vielen, en knallen. We hebben de kerk vol mist geblazen, gewacht totdat er een mooie homogene menging was, en bam! Dan heb je ineens dit beeld. Op dat moment, vergeet ik alle tegenslagen, en ben helemaal happy. Het was niet voor niets. Het is gelukt. Kan met opgeheven hoofd naar huis! Het was het wachten waard.

Terwijl je daar even happy staat te wezen, werd ik er even aan herinnerd hoe fragiel werken met zo een hoog volume rookapparaat is.
Groepen Bange mensen kwamen uit allerlei gaten gekropen om te kijken wat er aan de hand was.
Ze dachten werkelijk dat er zich een of andere ramp had voltrokken op deze toeristische trekpleister.
Deze veranderen dan tegelijk in een publiek, dat je niet kan wegsturen, en pontificaal je beeld vullen. (nee, beelden met rook kan je niet stapelen om ze te laten verdwijnen)



Op dit soort dagen ben ik heel blij dat mijn eigen lief voor model wil spelen. En ik niet iemand bij heb met hele hoge verwachtingen. Dat zou voor mij echt een extra stressfactor zijn. Ik sta niet afwijzend op werken met nieuwe gezichten, maar op een dergelijke dag als deze, waar ik ook zoveel niet in de hand heb... Het is toch anders dan een studio waar eigenlijk weinig mis kan gaan.

Ook ben ik zeer happy met mensen zoals Rene, die me gewoon willen helpen zo een beeld neer te zetten. Die het gewoon doet om een leuke dag samen te hebben. Zonder de extra handjes, was dit niet mogelijk geweest.

Uiteindelijk is het daadwerkelijk fotograferen het kleinste gedeelte van heel je dag. Er speelt zoveel meer dan alleen je camera vasthouden en op het knopje duwen. Dit is een stukje dat ik een keer wil meegeven


Abaye de Villers Mark de Roo

Bovenstaand dan uiteindelijk de uiteindelijke foto. Zoals je kan zien is het verschil tussen de werkelijke situatie en dit gigantisch.
Dit is het stukje vormgeven van licht waar ik vaak over spreek. Je kan een lichtsituatie compleet veranderen door het gebruik van kunstlicht


Credits:
- Fotografie en Concept: Mark de Roo
- Assistentie: Rene Leenders
- Model: Minoek van Es


Terug naar de hoofdpagina