Edgy, kan ik dat?


Cinestyle - ochtendlicht voor het raam

[for english, mine isn't that good, sorry, but google translate gives a translation wich will make it understandable]

2013, wat ik om me heen zie gebeuren is dat fotografie in bepaalde stromingen steeds meer naar een edgy style gaat.
Ik kon mijn Facebook gewoon niet meer op het werk openen, omdat er zoveel van dat spul rond zwerft.
Nu heb ik over het algemeen vooral zoiets van, "dat moet men lekker zelf weten"
De stijl die ik hanteer past daar gewoon niet lekker bij. Althans, dat vind ik.
Vind de beelden die ik zelf maak ook zeker niet Edgy.

Toch wilde ik dat eens verder uitdiepen. Niet als een project, maar als een enkel beeld.
Kijk hoe het werkt. Soms moet je het gewoon maken om het te kunnen zien.
Want, nog steeds overtref ik mijn eigen verwachting van een foto hoe die zou moeten gaan worden.
Dit zijn tegelijkertijd ook de mooiste momenten!

Liefst moest dat beeld gewoon meteen gaan spreken.
Wilde liever 1 zo'n type foto in mijn portfolio, dan een portfolio vol met dat type beelden.
Nu hoef ik me aan nergens en niemand te verantwoorden. Maar 't is voor mijn eigen gevoel beter zo.
Maar daarnaast, er bestaat zo ontzettend veel in dat genre, zeker vanuit Oost Europa.
Daar kan ik bijna niet tegen op. Wil niet meer van hetzelfde produceren. Dat valt niet op.

Dus, ik ben eens gaan nadenken, hoe zou ik zo'n type beeld kunnen maken.
Ten eerste mocht het voor mij niet zo'n "lul in een vaatwasser" foto worden.
Waarmee ik doel te zeggen, van die modellen in lingerie op een vuilnisbelt foto's.
Van die beelden waarbij de afgebeelde onderwerpen ZO ver uit elkaar liggen dat het vloekt.

Nee, ik houd van moeilijk doen, dus wilde dat het een beeld was dat een zekere plausibiliteit bevat.
Daarnaast moest het verenigbaar zijn met mijn stijl van opnemen.
En als het eventjes kon, mocht het in de Cinestyle reeks van beelden gaan vallen.
Dit laatste, de cinestylereeks, zijn beelden waarin ieder zijn eigen verhaal kan vinden.

Na een tijd te hebben nagedacht had ik een concept voor ogen, een vrouw die uit 't raam kijkt.
Je ziet niet wat er buiten is. Hierdoor kan de kijker een legio aan senario's voor zichzelf bedenken.

Maar dan, ik zou mezelf niet zijn als dat met het licht er ook een beetje ok uit zou moeten zien.
Een ochtendzon zou 't beeld niet misstaan. Hierdoor wordt het beeld zacht van opzet door de flare die het zou kunnen geven.
Echter, de ruimte die ik voor ogen had... Daar komt op de schappelijke tijden geen zonlicht.
Dus, we komen weer automatisch uit op... je raad het al! flitslicht.
Dit flitslicht moest de laag staande zon gaan simuleren.

Maar, dan is er nog een probleem, de ruimte die ik voor ogen heb, die is op 1 hoog.
Dan kom je er niet meer met je 3:20m statieven.
Maar, in die tijd was er ook wat nieuws onder de zon in mijn arsenaal, namelijk, een mega lichtstatief!

Ik vond al heel lang dat het licht in mijn foto's vaak vanuit een te laag punt komt.
Om die reden wilde ik met het licht altijd hoger kunnen.
Puur uit toeval kwam ik op een beurs een zeer hoog statief tegen, waar je licht op kan plaatsen!
Ineens was het probleem, van op 1 hoog je locatie hebben geen probleem meer.
Daarbij komt ook nog eens mooi mee dat ik met generatoren werk. De flitskop is daardoor boven op de mast.
Maar de bediening... die is beneden!

Zo gezegt, zo gedaan. Tijd voor een test!
Op een zondag heb ik mijn vriendin even gevraagt, "kun jij even zonder kleren voor 't raam poseren, terwijl ik wat met licht probeer???"
Geen probleem! Ik wilde oa weten hoe ver het licht weg moest staan voor het raam.
En op welke powerniveau's ik moest gaan zitten, uiteindelijk vrij hoog.
En uiteraard testen, welke van mijn lenzen geeft de mooiste flare!
En waarempel, het resultaat beviel me toen eigenlijk al wel. Nog wat kleine dingen moesten anders.
Maar dat zou ik meteen tijdens een werkelijke shoot kunnen aanpassen.

Na al dit voor en denkwerk werd het tijd voor de daadwerkelijke opname.
Ik had een oproep voor een model geplaatst, en binnen no-time had ik iemand gevonden.
Die ook nog eens bij me uit de buurt kwam. Hoe ideaal wil je het hebben.
De shoot afspreken was daardoor een makkie. En het kon op korte termijn.
Dit zijn opnames die door heel het voortrajact maar tien minuten duren op zijn hoogst.
Zeker mede dankzij door het flitslicht was een snelle date realiseerbaar.
Want ik kon dit beeld op ieder moment van de dag maken. Hoefde niet de zon af te wachten!

Het resultaat zie je bovenaan deze pagina!

Is het Edgy, ik denk dat ik daarin ben mislukt, ik hoor diverse geluiden, welke meestal klinken als:
"ik kan zoveel in dit beeld bedenken"
Edgy zit gewoon niet in me, maar het is wel leuk geprobeerd toch?


Manfrotto reuze statief

Terug naar de hoofdpagina