De Kapel Shoot


kapelshoot Mark de Roo

Onlangs reden we met de auto door Duitsland en plots doemde zich uit het niets, midden in een veld een kapelletje op. Meteen toen ik het kapelletje zag had ik er een beeld bij wat ik daar zou willen maken. Een wat donkerder beeld. Natuurlijk niet zomaar donker, nee, al het licht precies gevormd naar mijn wens met behulp van flitsers. Helaas hadden we die avond een soort van haast om thuis te komen. We hadden er al een lange dag op zitten, daarom besloot ik om zo snel mogelijk terug te rijden naar de kapel om alle details in me op te nemen en de locatie te scouten.

Locatie scouten
Zo gezegd, zo gedaan! Op een vroege morgen zijn we naar Duitsland terug gereden om de locatie eens goed te bekijken. Eenmaal aangekomen ben ik eerst gaan kijken of het kapelletje op openbaar terrein staat. Staat er bijvoorbeeld nergens een bordje dat het privé eigendom is? Vervolgens is het handig om te weten hoe de toegangswegen zijn. Hoe dichtbij kunnen we met de auto's komen? En ja: ik roep auto's. We shooten dit namelijk met een heel team. Daarnaast gebruik ik gewoon te veel apparatuur, dat past niet in één auto. Vervolgens heb ik de ondergrond bestudeerd. De shoot zou pas een maand later plaatsvinden. Daarom wilde ik weten of ik met landbouwgrond te maken had. Staat hier over een maand een ingezaaid veld? En later misschin een boer die me weg stuurt? Of staat er dan wel een afzetting?

Uiteraard heb ik m'n camera meegenomen en heb wat beelden geschoten met m'n vriendin als model, om zo de mogelijke invalshoeken te bepalen voor het shot. Als ik ga scouten neem ik gewoon een 24-70mm objectief mee. Zo kan ik snel zoeken naar de juiste hoek. Toen ik voor mijn gevoel het juiste standpunt had gevonden kon ik al snel in m'n hoofd de verlichting plaatsen. Helaas lag er een laag sneeuw, hierdoor was ik een beetje bang dat mijn inschatting niet helemaal juist zou zijn.

Team
Locatie gescout, lichtplan in mijn hoofd. Bijna alles was rond. Het enige wat nog belangrijk was, was het samenstellen van het team. Het liefst werk ik zoveel mogelijk met dezelfde mensen die me helpen. Het is niet dat ik nooit met nieuwe mensen wil samenwerken, maar bij zo’n grote productie ontzorgt dit voor een deel. Je kan taken weggeven, weet dat het goed komt. Het geeft mij de ruimte om me te focussen op het maken van het beeld. Deze keer bestond het team uit: een model, meerdere assistenten, MUA, haarstylist en een stylist.

Model
Wederom had ik voor Angelica gekozen als het model voor deze fotoshoot. Wanneer ik met haar shoot, dan weet ik dat het goed komt. Het blijft tenslotte wel een beeld waar veel voorbereiding en tijd in zit. Ik ga gewoonweg niet zo snel experimenteren met nieuwe gezichten bij zo’n grote shoot. Angelica heeft zoveel verschillende gezichten. Je kan twee beelden van haar naast elkaar zetten en toch niet zien dat het dezelfde dame is. Maar, ik vind het vooral prettig als het model meedenkt tijdens een shoot. Ik weet van tevoren dat ik daar bij haar van op aan kan.


Makeup van Demi Loo en haar van Jolanda Moonen


De shootdag:
Eindelijk is de shootdag aangebroken! Ik heb m'n plan, iedereen weet wat er gaat gebeuren en ik weet welke spullen meegaan. Wat kan er nu nog fout gaan?!

Nou… Eigenlijk alle dingen waar je geen vat op hebt. Nu heb ik op veel vat door mijn manier van werken met flitsers, het licht heb ik onder controle. Maar het weer, de wind (voor de mist) daar heb ik helaas geen controle over.
Dus ook al ben je heel goed voorbereid, juist omdat er alsnog variabelen zijn, blijft het altijd spannend tot het laatste moment. Gaat het zo uitpakken als dat ik hoop?

De visagie en styling hebben we op een aparte locatie gedaan. Dit geeft een stukje meer comfort. Toen haar, visagie en styling klaar was, hebben we ons verplaatst naar het kapelletje.

En dan komt het, de wind, het was een worst case scenario! Door de wind heb ik ter plekke heel mijn plan moeten omgooien.


De lichtsetting

Licht:
Wat ik graag zie in m'n beelden zijn diepte en vorm, daarom verdeel ik met flitsers de locatie in in verschillende zones in de diepte.

Zone 1: de belichting voor het model;
Zone 2: de belichting van de achtergrond en wat er te zien is.
Uiteraard moeten die zones wel met elkaar corresponderen.

Daarbij wil ik de speciale eigenschappen van m'n apparatuur graag gebruiken om hetgeen wat ik daar neerzet, minder makkelijk na te maken is. Ik had besloten als zone 2 het gebouw te verlichten en tegelijk ook vorm te geven. Helaas speelde de wind met parten met de mist, waardoor ik het beeld niet heb kunnen opnemen zoals ik het graag wilde. Wie weet een excuus om nog eens terug te gaan voor weer een totaal andere opname.

Welke apparatuur hebben we gebruikt?
Ditmaal is het echt een mengelmoes van verschillende merken geweest. Zelf heb ik m'n Hensel porty's en Foxflash units, maar om meer zitplaatsen in de auto te creëren heb ik mijn vrienden lief aangekeken of ik van hen ook flitsers mocht gebruiken. In dit geval Elinchrome! Net die extra porty die niet in de kofferbak hoefde, maakte dat ik ook voor taxi kon spelen voor het model op de terugweg.

In een open veld vind ik het wel een prettig idee dat mijn statieven niet zomaar kunnen omwaaien. Zeker met een grote deep octa softbox is de wind een belangrijke factor. Maar zeker omdat de foxflash een statief topzwaar kan maken wilde ik geen risico nemen. Daarom heb ik gekozen het grootste en zwaarste statief dat ik heb te gebruiken om deze softbox aan te monteren. Dit super statief heeft een bredere voet en weegt van zichzelf alleen al 10kg. Het statief is altijd een uitdaging om te vervoeren in de auto, echter brengt het een hoop rust wanneer je aan het shooten bent.

Om al m'n flitsers te laten flitsen vertrouw ik nog steeds op de ouderwetse pocketwizards. Juist omdat ik soms m'n flitsers ver weg zet, wil ik gewoon de garantie dat ze mee flitsen.

Wederom heb ik hier mijn mistkanon, dat draadloos te gebruiken is, ook ingezet. Let er wel op, dit apparaat is geen grap. De mist die hieruit komt trekt soms verder weg dan je oog kan zien. Daardoor kan het paniek veroorzaken in de omgeving, waardoor je de kans loopt dat hulpdiensten onterecht worden gealarmeerd.

Rook is gewoon een ding wat de aandacht van mensen altijd zal trekken. In mijn voorbereiding heb ik daarom ook mezelf de vraag gesteld: "kan ik dit apparaat hier gebruiken?"


Het eindbeeld

Conclusie:
Uiteindelijk denk ik dat ik een beeld heb gemaakt dat in lijn is met m'n portfolio.
Echter ging bij deze shoot alles fout wat je niet in de hand kon houden.

Mijn hoofdzakelijke taak tijdens de shoot was het redden van de shoot en het idee. Hierdoor heb ik concessies gedaan. Maar tegelijk, omdat ik daar zo mee bezig was, heb ik niet gedacht aan de andere opties die me na de shoot pas te binnen schoten. Kortom, dit vraagt om een vervolg. Een vervolg dat ik ga neerzetten in een andere stijl. Ik ben nooit bang dezelfde locatie meerdere malen te gebruiken.
Soms leverd een nieuwe shoot een nieuwe foto op die de oude verbleekt. Soms passen ze ook beiden in het portfolio. Maar ben nu al benieuwd naar wat het brengen zal!

Credits:

- Fotografie en Concept: Mark de Roo
- Hulp: Rene Leenders
- Hulp en video: Roger Wijsen
- Mua: Demi Loo
- Haar: Jolanda Moonen
- Jurk: Pereira Design

Van deze shoot bestaat ook een filmpje.
Dit maal gemaakt met een drone, voor een leuker perspectief!



Terug naar de hoofdpagina