Fotoshoot met een F-16


fotoshoot F16

[For English: google translate gives a translation which will make it understandable]

Een fotoshoot met een F16 straaljager.
Een van de weinige keren dat ik meteen ''ja'' heb geantwoord bij het horen van het onderwerp voor een fotoshoot.
Ik ben pas nadien gaan nadenken over de invulling ervan.
Een fotoshoot met een F-16; dat is toch een jongensdroom die uitkomt?!

Aan deze shoot waren enkele voorwaarden verbonden van buitenaf en enkele voorwaarden die ik mezelf heb gesteld.
De belangrijkste voorwaarde voor mij is dat het niet zo'n beeld mag worden wat nergens op slaat.
Denk aan een model in een prachtige jurk naast een F-16, dat klopt niet qua gevoel.
Het was voor mij ontzettend afgezaagd om een model in een mooie baljurk naast zo'n F-16 te zetten.
Ik wilde een gaaf, kloppend beeld maken met nog wat humor erin.
Tevens moest de luchtmacht er positief uit springen.
Ik wilde er dus ook absoluut geen babeshoot van maken.

Daarnaast moest de foto herkenbaar zijn, maar ook verenigbaar met mijn manier van opnemen, die nooit de werkelijkheid weer geeft.
Uit alle vragen, en het stramien dat van te voren waren opgelegd door mijzelf en extern kwam ik tot de volgende vragen die opgelost moesten worden:
- Hoe moeten mensen bij een vliegtuig staan?
- Wat trekken ze aan?
- Hoe ruim kader ik een beeld?
- Hoe zet ik een vliegtuig in het licht? (Het is tenslotte een groot object.)
- Hoe combineer ik de 2 voorgaande vragen?
- Wat heb ik nodig aan hardware?
- Welke modellen zoek ik ervoor uit?
- Hoe kan ik snel werken?

Gelukkig heb ik een stortvloed aan idee´┐Żn in mijn hoofd en zodoende kreeg mijn plan vorm.
Ik wilde uitbeelden dat een aantal stewardessen zijn verdwaald op een luchtmachtbasis.
Ze komen bij een F-16 vliegtuig aan en staan zichzelf gruwelijk hard af te vragen of ze nu het juiste vliegtuig hebben gevonden.
Natuurlijk vind de piloot in het vliegtuig het helemaal prachtig als er eentje mee wil vliegen op de vleugel.
Van dit idee heb ik vervolgens een tekening gemaakt. Aan de hand daarvan zijn we gaan werken.

Helaas bestond er alleen een algemeen idee van hoe de locatie uit ging zien waar we heen gingen.
Desondanks alles zorgvuldig was gepland was dat de enigste variabele.

Ik heb nog nooit in mijn loopbaan als fotograaf een vliegtuig in het licht gezet.
Daarom had ik me er ook maar op voorbereid om bij deze shoot veel spullen mee te nemen.
Liever teveel licht meenemen, dan daar staan en spullen te kort komen.
Om een vliegtuig in het licht te zetten moet je het gaan vergelijken met een groot vlak, dat ook nog eens van links naar rechts diepte en verloop heeft.
Om even een tussenweggetje te noemen, je ziet wel eens foto's op internet waarbij je in de breedte van 35 cm (een model) al een gigantisch verloop van licht ziet.
Vaak bij de strobistkitjes, omdat ze die te dichtbij zetten. Dit wilde ik dus niet hebben bij het vliegtuig.
Onderstaand is een live voorbeeld van de ''inverse quare law''. In de praktijk zie je dat hoe verder een licht is verwijderd van een object, hoe geleidelijker het licht gaat verlopen.
Meet je het licht dichtbij een flitsunit, je meet F22, dan kun je een stap verder achteruit al F16 meten, 3 stappen achteruit F11 en na een eindje hollen F4.0

Flitsunit -> |F22-----|F16-----------|F11------------------------|F8.0--------------------------------------------------------------------------------------|F5.6---------

Wat houdt dat in voor je lichtverloop? Dat het veel minder sterk gaat verlopen naarmate de afstand groter wordt!
De schaduwen worden daarbij wel harder. Vind ik dat erg? Nee, zonlicht is ook hard.
Conclusie: om een vliegtuig in het licht te zetten moet je lichtbron waarmee het vliegtuig wordt aangestraald een eind weg staan. In dit geval was dat toch wel een meter of 20.
Om 20 meter te overbruggen met licht kun je niet aankomen met je speedlight starterskitje. Je hebt een serieuze big momma nodig om bij je camera nog een mooi F-getal te kunnen behalen.
In dit geval heb ik een krachtige generator ingezet. De flitskop was daarnaast ook voorzien van een 14 inch diepstraler. Deze diepstraler geeft een extra rendement van 5 F-stops.

Echter, dan heb je alleen het vliegtuig aangelicht en de ruggen van mijn lieftallige stewardessen. Om mijn modellen in te vullen heb ik directionele spotjes gebruikt. Maar, omdat deze niet in beeld mochten komen, en de set groot was, zijn hiervoor ook zware jongens gebruikt om hen te bereiken met licht.

Uiteindelijk heeft er veel voorbereiding gezeten voordat de shoot uberhaupt begonnen was en we bij de luchtmachtbasis aan kwamen. Door deze voorbereiding konden de opnames relatief simpel en snel worden gemaakt. Inclusief het plaatsen van vliegtuig en licht en dergelijke zijn we 20 minuten bezig geweest met deze opname.



fotoshoot met een F16

phase one

Natuurlijk moest ik zelf ook nog even plaats nemen in het vliegtuig, dat is naast fotograaf worden toch ook een jongensdroom toch? Althans voor mij wel. Het apparte aan dit beroep vind ik dat het me op plaatsen brengt waar ik anders niet zou komen. Maar ik ontmoet ook mensen die ik anders minder snel zou ontmoeten.

Van deze fotoshoot is geen backstagefilmpje, of meerdere backstagefoto's beschikbaar door de aard van de locatie en de shoot.


Bij deze fotoshoot had ik het geluk de assistentie te hebben van de volgende mensen:

Victoria S
Martine F
Eefje Klijn
Jos Klijn
Eric de Cocq
Defensie


backstage

Terug naar de hoofdpagina