De ardennen fotoshoot


Backstage locatie fotoshoot Mark de Roo

Soms heb je van die momenten dan weet je ineens wat je wilt gaan maken.
Plots zie je het beeld zo helder in je hoofd; alsof het een herinnering is waar je naar kijkt.

Zo was het dus ook met deze foto. Naja, zo ging het met het concept van deze foto.
De uiteindelijke foto verschilt een klein beetje van het originele idee.

Over dit beeld is inmiddels veel geschreven.
Niet door mijzelf, maar door andere "experts" die het beter weten dan ik hoe dit beeld gemaakt is.
Daarom leek het me leuk het originele verhaal alsnog toe te voegen aan mijn blog, dus hier gaan we!

Locatie scouten:
De locatie scouten is altijd een erg belangrijk element van de opzet van je shoot. De omgeving is een belangrijk en bepalend element voor de sfeer van de foto. Het liefst zou ik elke keer een andere locatie gebruiken, maar tegelijk ben ik ook niet bang dezelfde locatie
meerdere keren te gebruiken voor verschillende shoots.

Uiteindelijk schep ik toch eigen werelden met behulp van flitslicht. Natuurlijke fotoshoot locaties verschillen als dag en nacht van seizoen tot seizoen. In de herfst ziet een bos er heel anders uit dan in de lente. Ditmaal koos ik voor een locatie die ik al kende. Ik zag mijn idee ook echt op die plek waar ik al eens geweest ben.

Ik wist dat het daar goed zou komen. Bovendien ligt deze plek in de Ardennen, niet de meest bereikbare plaats om te gaan scouten. Daarnaast ook nog eens erg veranderlijk.
Wat ook een pluspunt is van deze plaats, is dat je er met de auto bij kan komen en toch afgelegen zit. Wanneer je met veel (zware) spullen werkt, is het gewoon erg handig als je dat niet ver hoeft te sjouwen. Tegelijk scheelt dat ook veel tijd!

De shootplek zelf is in een stroompje met rotsen erin. Hoe dit gaat uitpakken is altijd een verrassing van moeder natuur. Wanneer er veel regen is gevallen staat het water hoger en is de stroom wilder. Waar we exact het beelden konden maken zou echt afhangen van wat we aantroffen.

Team:
Deze foto kon ik onmogelijk alleen maken. Alleen al voor de mist heb ik iemand extra nodig. En dan ook nog al die apparatuur die mee moet! Gelukkig waren er mensen die me wilden helpen.

Voor mij is een shootdag ook meteen een uitje. Dit is gewoon een heel stuk leuker met het juiste gezelschap, daarom kies ik ook bijna altijd mensen die ik al ken. Een bijkomend voordeel van mensen die je kent is dat je op elkaar bent ingespeeld. Dit maakt alles een heel stuk makkelijker. Ze weten hoe mijn Hensel apparatuur werkt en hoe ik de mist in beeld wil hebben.

Deze keer zijn we met z'n vieren gegaan: ik, Rene Leenders als stylist en hulp, Corne smetsers als videoman en Angelica als model.


Mark de Roo, Angelica, Rene Leenders

Model:
Ik kies mijn modellen niet alleen op looks maar ook op vertrouwen. Dit soort shoots doe je niet met iemand die je niet kent, dat is een te groot risico. Al je voorbereiding en werk kan in het niets vallen als je model niet kan presteren.

Angelica zie je vaker in mijn beelden verschijnen. Al eerder gaf ik aan: ik kan 2 foto's van haar naast elkaar zetten en nog kan je denken dat het 2 verschillende dames zijn. Ze is erg veelzijdig en daarnaast altijd prettig om mee te werken. Ze staat ook open voor dit soort rare ideeën van me. Ik weet dat wanneer ze "ja" zegt op een concept dat ik uitleg, we straks niet op de shootlocatie staan en zegt: "ik heb me bedacht, ik wil het anders.’’

Ik vraag haar tenslotte wel om diep in een donker dierenbos ver van huis samen met een 2 tal voor haar vreemde mannen topless op een rots te gaan staan in snel stromend water.

Ik vertrouw op haar dat het goed komt en zij vertrouwt mij. Dat is erg belangrijk wanneer je dit soort fotoshoots wil doen. Bovendien kan Angelica eenvoudige make-up ook zelf aanbrengen. Zodoende hoef ik geen MUA op sleeptouw te nemen.

Geen MUA:
Een reden voor mij om dat niet te doen is omdat er een grens is waar het werk van een MUA nog te zien is in de opname.
Wanneer ik op locatie ga shooten, shoot ik op locatie. De locatie moet in mijn beeld.
Hier offer ik veel pixels, dus detail op, waardoor het werk van de MUA een beetje in het niet gaat vallen.

Voor deze foto durfde ik zelfs de stelling aan dat alle details die een MUA in de make-up stopt niet te zien zijn bij het eindresultaat.
Daarnaast ga ik ook echt voor het produceren van die ene foto. Niet om nog tig andere close-ups te maken die het hem net niet zijn. Close-ups missen de power van de setting, omdat je gaat isoleren.

De shootdag:
Het begon als een dag van vroeg opstaan! Mijn wekker ging om 07:00 uur! Na kort even wakker worden met een kop koffie heb ik de auto volgeladen met spullen. Om 08:00 ben ik weggereden van huis. De eerste halte was Angelica ophalen van huis, daarna
doorkarren naar het volgende meetingpoint om onze videoman in te laten stappen. Vervolgens zijn we verder afgezakt naar het zuiden om uit te komen bij Rene. Toen het team compleet was, zijn we met 2 auto's doorgereden naar de shootlocatie.

Eenmaal aangekomen op de locatie was het zoeken naar de juiste plek binnenin die locatie. Ik wilde foto maken vanuit de stroom. Dit leek me het mooiste perspectief. Als ik aan de kant zou gaan staan heb je toch een heel ander beeld. Daardoor hadden we plek nodig waar zowel Angelica als ik beiden veilig konden staan.

Daarbij moest er schaduw zijn en moest ik er mijn flitsers ook nog eens kwijt kunnen vanuit de juiste richting. De verre achtergrond was iets minder relevant, behalve dat die niet open mocht zijn, en geen lichtpieken mocht bevatten. Tenslotte stop ik die achtergrond deels toch vol met mist.

Dus, met mijn kisten aan ben ik door de stroom gaan lopen op zoek naar de luiste plek. Ik ga daar kijken alsof ik zelf de camera ben. Niet alles hoeft perfect te wezen; slechts dat stuk dat je door de 85mm ziet. Gelukkig hadden we al snel een dergelijke plek gevonden. Echter was er 1 grote fuckup… Het had heel erg veel geregend. In mijn aanvankelijke plan wilde ik de foto vanaf 2 kanten belichten. De overkant bereiken ging niet. Snelstromend water, ook al staat het niet hoog, veegt je zo van je voeten. We konden helaas niet aan de overkant komen. Hierdoor moest het lichtplan een beetje om.

Toen alles gereed was, ben ik eerst het licht gaan uitrichten. Omdat we met een kleine groep waren heb ik Angelica gevraagd alvast op haar plek te gaan staan. Doorgaans doe ik dit liever niet, omdat ik licht uittesten op mijn model verschrikkelijk amateuristisch vind. Daarnaast hoor ik ook vaak dat het een ergernis is van modellen. Maar ditmaal kon het helaas niet anders. En Angelica kan het van me hebben. Het duurt ook nooit lang. Dat is een voordeel van een (licht)plan hebben.

Toen het licht goed was waren we eindelijk gereed om de foto zelf te gaan maken. Rene heeft de styling gereed gemaakt en we konden los! Ook deze keer was eigenlijk redelijk kort shooten, plus minus 20 foto's heb ik gemaakt. Toen ik zag: dit is de juiste, heb ik meteen geroepen: "stop maar."

Het is onzin om nog 100 extra beelden te gaan maken, daar heeft niemand wat aan. Dus daar sta je dan,
na vroeg opstaan, veel reizen, spullen sjouwen, locatie spotten, finetunen en 20 foto's verder... weer ready om af te breken.

We doen dat niet zomaar, dat doen we goed! We hebben de traditie om uitgebreid met z'n allen te gaan eten na afloop. Dit is altijd even een moment om te ontspannen en tot elkaar te komen. Na het eten moesten we
nog terugrijden naar huis, de mensen in omgekeerde volgorde afzetten. Uiteindelijk was ik om
23:00 thuis. Kortom, ik ben 15 uur van huis geweest om 1 foto te maken!




Licht:
Zoals ik al zei, mijn originele lichtplan ging hem niet worden. Moeder natuur stond ons hiervoor in de weg. Daar heb je geen invloed op, dus dat is even uithuilen en ter plekke iets nieuws bedenken.
Ik had geen andere keuze dan om mijn lichten aan 1 kant van de stroom neer te zetten. Wederom ben ik alles in zones gaan verdelen.

Hierbij maakte ik een onderscheid tussen flitsers die Angelique zouden verlichten en flitsers die de omgeving zouden verlichten.
De flitsers die Angelique verlichten zijn directe open units. Voor de omgeving wil je dat het licht niet abrupt ophoud, dus heb ik breedstralers gebruikt. Een voordeel van een breedstraler is dat die beter over gaat in de omgeving zonder duidelijke scheidingslijn.

In dit beeld zit relatief gezien weinig aanwezig licht. Maar bestaat ook niet absoluut uit enkel en alleen flitslicht. De zon maakte voor een deel het gebrek aan licht vanuit rechts goed. Het was een kwestie van de juiste instellingen zoeken voor die plaats en die tijd om met de zon een (zachte) balans te vinden. Door deze oplossing hebben we nog een tijd moeten wachten voordat de zon de juiste hoek had bereikt. Het flitslicht vormt op een kort moment even de wereld zoals ik hem wil hebben. In het filmpje is dit verschil goed te zien.

Toch wil ik niet dat je vanaf een kilometer afstand kan zeggen: "zozo, die foto is geflitst."
Om dat te voorkomen verlicht ik heel mijn setting, en niet alleen het model. Alles komt in hetzelfde contrast te staan. Dit werkt zo goed, dat ik dit beeld onlangs tegenkwam in een artikel over het gebruik van natuurlijk licht!

Welke apparatuur hebben we gebruikt?
Dit soort grootste verlichtingen kan ik alleen maar maken met mijn Hensel Porty flitsers!
Met hun 1200J aan flitspower per unit kan ik het aanwezige licht de baas over zo’n groot oppervlak. Wat je op de foto ziet lijkt smal door de beeldhoek, maar vergeet niet dat het een flink oppervlak is wat ik heb verlicht.

De lichten konden voor deze shoot op gewone Manfrotto 320 statieven. Deze statieven hebben, in tegenstelling tot mijn zwaardere statieven, geen verstelbare voet. Dat maakt het soms lastig ze te plaatsen in een dergelijke omgeving. Bijna niets op die plek was recht, ik had op weinig plekken een goede ondergrond. Om de statieven meer massa te geven heb ik de generator aan het
statief gehangen.

Mijn flitsers staan redelijk ver van de camera, dus ik heb pocketwizards als trigger gebruikt. Deze zenders hebben geen moeite met wat meer afstand en de eventuele bomen die tussen de camera en de flitsers staan.

Voor deze shoot heb ik de Canon 85mm 1.2L II USM gebruikt. Deze lens heeft een wat smallere beeldhoek, hierdoor zijn locaties sneller geschikt. Ook heeft deze lens een erg hoog scheidend vermogen. Er gaat nogal wat detail in zo’n foto zitten. Hoe hoger het scheidend vermogen van de lens, des te meer aan kleine detaillering ik goed in beeld krijg.

Mist:
Voor dit beeld heb ik uiteraard ook gebruik gemaakt van mijn draagbare rookmachine.
Overdag gebruik ik deze machine eigenlijk niet omdat het een perfect recept is voor een hoop problemen. De mist uit dit apparaat is een beetje blauw, ruikt naar verbrand papier en trekt kilometers ver weg. Verder weg dan dat ik kan overzien.
Om dit apparaat overdag te gebruiken moet je de juiste voorzorgsmaatregelen nemen. Gezien ze in de Ardennen met vliegtuigjes rondvliegen om bosbranden vroegtijdig te spotten moet je erg uitkijken met het gebruik van deze machine.

Nabewerking:
Ik bewerk mijn foto's slechts op kleur en wat retouche van het model. Huidbewerking indien nodig.
Ik schiet m'n beelden eigenlijk al zoals ze moeten zijn. Daarna breng ik de kleuren nog beter in balans en stem ze op elkaar af.

Alles in het beeld is echt, er is niets bij verzonnen. Het model is echt, het licht is op dat moment zo door de flitsers en de mist is echt daar.


Ardennenfotoshoot Mark de Roo

Conclusie:
Ik zie dit als een van mijn geslaagde shoots. Een goed plan, dat we hebben kunnen uitvoeren met weinig beren op de weg.
Met een geweldig team. Uiteindelijk is gewoon bijna alles goed verlopen op het lichtplan na, maar dat is na een
snelle aanpassing ook goed gekomen.

Credits:
- Fotografie en Concept: Mark de Roo
- Styling: Rene Leenders
- Hulp en video: Corne Smetsers
- Model: Angelica

Filmpje:
Hier een kort filmpje van onze shoot. Het is een kleine impressie. In 1 minuut en 30 seconden kun je gewoon niet alles proppen wat je nou doet op zo’n dag. Wel hebben we HET moment van DE foto te pakken op het filmpje.




Terug naar de hoofdpagina